Geschiedenis van_Quon
 
TERUG naar Quon Spelwereld


Het rijk Quon is twee millennia geleden ontstaan door een vereniging van verschillende volksstammen. De stammen werden al vele jaren geteisterd door orks en ander gespuis vanuit het Martolia gebergte. Om deze te verslaan waren de stammen genoodzaakt samen te werken, en deze unificatie werd geleid door één dappere strijdster genaamd Quonartasillia. Na de overwinning op de orks hebben de verenigde stammen haar gekozen en verheven tot eerste koningin van het nieuwe land Quon. Haar besturing van Quon bracht voor vele decennia vruchtbaarheid en voorspoed. Quonartasillia liet volgens de legendes na haar dood veel nageslacht achter. Haar zonen, dochters en kleinkinderen werden de volgende heersers van Quon. In de decennia na de dood van Quonartasillia ontplooide het land zich tot een welvarend en machtig rijk. De bevolking groeide snel en er werden vele nieuwe nederzettingen gesticht. De monarchie genoot van veel populariteit en de dertiende koning van Quon, Quintil III, werd door zijn raad benoemd tot keizer van Quon vanwege zijn imperialistische ambities. Hij was namelijk de koning die was begonnen met de kolonisatie van de woestenij ten zuiden van Quon, Liechtenstein, nu bekend als At'ac. De opvolgers van Quintil III genieten tot de dag van vandaag van deze keizerlijke titel.

De Ranuriaanse Oorlogen

De geschiedenis van het keizerrijk Quon staat echter ook vol met verhalen van oorlog. De laatste eeuwen heeft Quon bijna eindeloos gestreden tegen buurland Ranur. Beide kanten hadden helden en schurken, maar de meest beruchte schurk was de elf Sanukes. Sanukes was een magister met veel talent, een held van het Quoneze volk en in het bezit van de Gouden Dolk, een krachtig magisch voorwerp. Tijdens de tweede Ranuriaans-Quoneze oorlog liep Sanukes echter over naar Ranur en nam hij de Gouden Dolk mee. Hij kon alleen verslagen worden met behulp van de god Aurus, de God van het Licht, welke een elf genaamd Calané de Zwarte Dolk schonk om de Gouden Dolk te evenaren. De twee elven streden in Clarence, en Calané overwon uiteindelijk na een lange strijd. Beide Dolken waren echter vernietigd tijdens de schermutseling. Er was een korte tijd van rust voordat Ranur weer het land binnenviel met legers van ruiters, strijders en orks. De derde Ranuriaans-Quoneze oorlog was begonnen. Er werd kort gevochten voordat het duidelijk werd dat er geen hoop was. Quon capituleerde en de keizerlijke familie werd gevangen genomen en geëxecuteerd. Hierbij wist alleen de jonge prins Rowan met behulp van een Ranuriaanse soldaat te ontsnappen. De bezetting kenmerkte zich door de brute manier waarop de Ranurianen met het volk omging. Alle inwoners van Quon moesten persoons papieren bij zich dragen en werden anders gestraft. Magiërs werden gebrandmerkt en bij gebruik van hun krachten geëxecuteerd. Na een lange bezetting en verzets-strijd werden de legers van Ranur verjaagd met behulp van Quenelles en was Quon weer vrij. Meteen na de oorlog nam Vrouwe Ellyria, leider van het Gilde van Magiërs en Alchemisten het regentschap over van Quon, gezien prins Rowan nog te jong was om te regeren. Zij stelde de Senaat samen, bestaande uit adel en andere belangrijke wezens van Quon. Al snel na de totstandkoming van de Senaat werd Ellyria om verschillende redenen afgezet door andere senatoren en werd hertog Ricardon Armitage III benoemd tot nieuwe regent van Quon. Onder zijn leiderschap begon Quon zichzelf weer op te bouwen.

De Godenoorlog

Helaas was de rust in het land van korte duur. Een nieuwe bedreiging had zich gevormd. De God van het Duister, Zasyak, had een plan gesmeed om het Oude Pantheon van Goden te doden of onderwerpen en zo de Godenwereld en Erumdar over te nemen. Tegen alle Godswetten in verscheen Zasyak in de Quoneze provincie At'ac en begon daar zijn terreurbewind. Destiny, Zasyaks vader en de Oppergod van het Oude Pantheon, verscheen daar ook ten tonele, maar was duidelijk niet in staat Zasyak te stoppen. Een conflict vond plaats tussen de twee welke de volledige provincie verwoestte, maar met zijn stervende adem bracht Destiny een deel van de bevolking naar Clarence, een plaats ver weg van At'ac, waarna hij stierf. Dit was echter nog maar het begin van Zasyaks Mars. Tezamen met zijn legers, bekend als de Vodu'kar, sloeg Zasyak een pad van verwoesting door Quon, en heel Erumdar,. Sommige Goden schaarden zich aan zijn zijde, maar het merendeel vocht tegen hem in een coalitie geleid door Zasyaks broer, Aurus, God van het Licht. Desondanks was het een tergend langzame strijd waarin Zasyak de winnende hand had. Met elke God die Zasyak doodde groeide zijn macht, want Zasyak nam de kracht van elke gedode God tot zichzelf. Zasyak en zijn dienaren werden na een lange, vernietigende strijd echter wel gestopt. Met de Zwarte Dolk, hersmeed door de Quoneze Baron Smidshamer, wist Aurus Zasyak te verzwakken. Het was in dit moment dat Aurus zichzelf op kon offeren door samen te smelten met Zasyak. Licht en duister vormden samen een nieuwe Godin, Nyarayn. Door Zasyaks terreur was wel het Oude Pantheon, op Morvus na, tot niets vergaan. Uit het as van de dode Goden stonden echter nieuwe Goden op en in Quon wordt nu het Nieuwe Pantheon aanbeden.

Het Regententijdperk 

In de hoofdstad van Quon, Tri-Quon, kwam na afloop van de oorlog ook verandering. Ricardon Armitage III, de nu voormalige regent van Quon, werd ontheven uit zijn functie nadat bewijs werd vertoond dat hij verraad had gepleegd jegens de Kroon. Hij werd vervangen door Blarique Vilash, voormalig senator en hoofd van de Vereniging van Handelspartners. Vilash maakte bekend dat er veel zou veranderen binnen Quon en dat er veel gedaan moest worden om het nalatige werk van Armitage recht te zetten. Vilash was van mening dat Quon lang genoeg over zich heen heeft laten lopen, en was vastberaden om van Quon het pareltje van Erumdar te maken. Toen buurland Hastaria besloot haar gezag te tarten, reageerde zij dan ook door de oorlog te verklaren en haar groeiende legers op het land af te sturen. De oorlog tegen het veel kleinere land was snel gewonnen en het keizerrijk werd uitgebreid. Ondertussen was ook de verloren kroonprins Rowan weer teruggekeerd naar de hoofdstad om zijn kroon op te eisen. De politieke onrust bood echter aan de elvenkoningin Nerwen de kans om de rechtmatigheid van de kroonprins in twijfel te trekken en zichzelf uit te roepen tot de ware erfgenaam van Quonartasillia. Zij wist te bewijzen dat de eeuwen van menselijk keizerschap, voortgekomen uit de lijn van Quinten, berust op een leugen. Quonartasillia zou namelijk haar voorvader, Haranden, hebben gekozen als opvolger op haar sterfbed, waarna Quinten Haranden vermoordde. 

De Burgeroorlogen

De opstand van Nerwen luidde een roerig jaar in dat gekenmerkt werd door verschillende burgeroorlogen. Een groot deel van de Elvenbossen, verreweg Quons grootste provincie, sloot zich aan bij Nerwen. Haar opstand kwam tot aan de poorten van Tri-Quon, maar eindigde toen de geest van Quanartasillia zelve verscheen en pleitte voor einde van de strijd. Kort daarna kwam Kroonprins Rowan te overlijden aan de Paarse Puisten Pest: de lijn van Quanartasillia was ten einde en het was niet duidelijk hoe het land nu verder moest. Deze onzekerheid, die toenam toen Blarique Vilash plotseling verdween, werd uitgebuit door Lucius van Zwanenburcht, de voorzitter van de Keizerlijke Legerraad. Van Zwanenburcht presenteerde zichzelf als een krachtige leider met de steun van de Quoneze Legioenen. Er ontstond een nieuwe burgeroorlog tussen de legionairs die Van Zwanenburcht wel volgden, de legionairs die dit niet deden en de feodale troepen van de hertogen. Het Verbond der Hertogen versloeg Van Zwanenburcht en richtte het Consilium op, met de hoop dat Quon nu eindelijk rust zal krijgen om te herstellen van de vele conflicten.


TERUG naar Quon Spelwereld